1. Po co Ci to w ogóle?
Jeśli myślisz o Norwegii, prędzej czy później trafisz na temat zamówień publicznych. I to nie bez powodu: skala zakupów w sektorze publicznym jest duża (DFØ, na bazie danych SSB, podaje ok. 835 mld NOK wydatków na zakupy publiczne w 2024 r.).
Tylko że… wielu polskich przedsiębiorców odbija się od ściany, bo „na Doffin nic nie ma” albo „wszystko jest za późno”. I tu zaczyna się norweska rzeczywistość: część zakupów w ogóle nie musi być ogłaszana publicznie, a część jest widoczna dopiero, gdy wiesz jak szukać.
2. Jak to działa krok po kroku (bez teorii dla teorii)
Krok 1: Zrozum, co Doffin pokazuje… a czego nie pokaże
Norwegia ma obowiązek ogłaszać określone postępowania w Doffin, zgodnie z progami (terskelverdier). Dla wielu zakupów poniżej progów nie ma obowiązku publikacji, więc statystyki i same ogłoszenia nie dają pełnego obrazu rynku.
Praktyczna konsekwencja:
jeśli widzisz na Doffin „tylko” kilkadziesiąt ogłoszeń w Twojej kategorii — to nie znaczy, że rynek jest mały. Może po prostu duża część zakupów idzie poza obowiązkową publikacją (np. mniejsze zamówienia, call-off’y na umowach ramowych itd.).
Krok 2: Progi decydują, czy ogłoszenie będzie też w TED (unijny zasięg)
Przy większych zamówieniach Norwegia publikuje je również w unijnej bazie TED (to wynika z zobowiązań EOG/EEA).
W skrócie:
- Doffin = norweska baza ogłoszeń
- TED = ogłoszenia o większej wartości, z zasięgiem EOG/UE
Krok 3: Naucz się myśleć kategoriami (CPV), a nie tylko słowami
W Doffin i w ogłoszeniach publicznych często lepiej działa logika:
- branża / kategoria zakupowa (CPV),
- typ zamówienia (dostawy/usługi/roboty),
- zamawiający (gmina, fylke, państwowa agencja),
- region (np. Viken/Oslo/Trøndelag), niż szukanie po 1–2 polskich słowach typu „rury” czy „kable”.
Dlaczego? Bo opisy są po norwesku, a nazewnictwo bywa specyficzne i rozproszone. Jedna firma wpisze „rør”, druga „kabelvern”, trzecia „infrastrukturtiltak”.
Krok 4: Szukaj nie tylko „tenderów”, ale też śladów popytu
W praktyce wartościowe są też:
- RFI / dialog techniczny (zamawiający bada rynek),
- kontraktsinngåelser (ogłoszenia o zawarciu umowy),
- umowy ramowe i systemy zakupowe (czasem „karmią” rynek latami),
- DPS (dynamiczny system zakupów) – często powtarzalny, długoterminowy kanał wejścia.
Krok 5: Ustaw monitoring bez płacenia 250$ miesięcznie (da się)
Jeśli nie chcesz płatnych platform, jest „twarda” opcja: otwarte dane i dataset z ogłoszeniami.
Norwegia publikuje dane o ogłoszeniach (CSV) w ramach otwartych danych (licencja otwarta), dostępne przez portal data.norge.no i wskazane źródła DFØ. LINK
Co to daje praktycznie?
- możesz filtrować ogłoszenia po zamawiających, kategoriach, regionach,
- budować własne alerty (np. w Excelu/PowerQuery, Google Sheets, lub w automatyzacjach typu Make/n8n),
- robić własną listę firm, które regularnie wygrywają.
To nie jest „sexy”, ale działa. I jest uczciwie: bez obietnicy, że „system zrobi wszystko za Ciebie”.
3. Dane i liczby, które warto znać
Skala rynku – żeby złapać proporcje
DFØ podaje, że w 2024 r. wydatki na zakupy publiczne wyniosły ok. 835 mld NOK (dane na bazie SSB), a udział tych wydatków w PKB rósł do 2020 r. (w 2020: 17,7% PKB), potem spadł i znów wzrastał w ostatnich latach.
Mini-wykres (opisowy, bez udawania precyzji co do ostatniego punktu):
- 2020: 17,7% PKB (szczyt w serii DFØ)
- 2021–2022: spadek
- 2023–2024: ponowny wzrost (DFØ zaznacza też, że dane od 2022 są wstępne)
Progi EØS (2024–2026) – tabelka do szybkiej orientacji
Poniższe progi obowiązują dla okresu 2024–2026 i weszły w życie 14 marca 2024.
| Obszar / rodzaj zamówienia | Próg EØS (NOK, bez VAT) | Co to zwykle oznacza w praktyce |
|---|---|---|
| Dostawy/usługi – administracja państwowa | 1,49 mln | większe postępowania, częściej formalne wymagania, często także TED |
| Dostawy/usługi – inni zamawiający (np. gminy) | 2,3 mln | typowy „duży” próg dla samorządów |
| Roboty budowlane | 57,9 mln | duże projekty infrastrukturalne |
| Nacjonalny próg (informacyjnie) | 1,3 mln | poniżej tego poziomu nie ma obowiązku ogłaszania w Doffin (anskaffelser.no) |
Doffin nie = cały rynek i DFØ mówi to wprost
Anskaffelser.no (w sekcji statystyk) jasno zaznacza, że nie ma obowiązku ogłaszania postępowań poniżej progu krajowego, więc dane/statystyki nie pokazują pełnego obrazu rynku „pod progiem”.
4. Co to oznacza dla polskiej firmy – decyzje, które mają sens
Jeśli sprzedajesz produkt (np. materiały budowlane, komponenty, wyposażenie)
- Nie zaczynaj od polowania na jeden przetarg. Zacznij od mapy: kto kupuje, w jakich regionach, jakimi kanałami.
- Szukaj umów ramowych i kontraktów zawartych – to daje listę realnych nabywców i integratorów (wykonawców).
- Buduj listę firm, które wygrywają (wykonawcy, dystrybutorzy, integratorzy). W Norwegii bardzo często to oni realnie decydują o produktach w projekcie, nawet jeśli przetarg formalnie ogłasza urząd.
Jeśli oferujesz usługi (np. IT, konsulting, utrzymanie)
- Filtruj po zamawiających: Oslo kommune vs mniejsze gminy to zupełnie inny styl i formalizacja.
- Poluj na RFI/dialog – tam wygrywa firma, która jest „widoczna” i sensownie odpowie na potrzeby, zanim powstanie SIWZ.
Jeśli dopiero testujesz rynek
- Zrób sobie prostą zasadę: 4 tygodnie monitoringu + 20 rozmów (z wykonawcami, dystrybutorami, zamawiającymi).
Bo same ogłoszenia pokażą Ci „co”, ale nie pokażą „dlaczego” i „kto naprawdę wybiera”.
5. Podsumowanie – najważniejsze wnioski
- Doffin to ważne źródło, ale nie pokazuje całego rynku, bo część zakupów nie musi być ogłaszana.
- Progi EØS (2024–2026) realnie wpływają na to, jak formalny jest proces i czy pojawi się też w TED.
- Jeśli chcesz sensownie działać bez drogich abonamentów, możesz oprzeć monitoring na otwartych danych (CSV) o ogłoszeniach.
- Najbardziej „biznesowo” opłaca się nie tylko szukać przetargów, ale też analizować kto wygrywa i w jakich typach projektów.
